Optymalny termin siewu pszenicy ozimej może różnić się w zależności od regionu i może być uzależniony od warunków pogodowych. Sadzenie wcześniej niż optymalny termin siewu zwiększa ryzyko wystąpienia pleśni śniegowej i wylegania oraz ryzyko wystąpienia wirusa żółtej karłowatości jęczmienia (BYDV).
Zbyt wczesny siew pszenicy może również spowodować, że siewki nie osiągną dojrzałości i będą słabe w czasie zbiorów. Może to zmniejszyć plony ziarna.
W ostatnim badaniu sprawdziliśmy wpływ terminu siewu na biomasę chwastów i plony ziarna różnych odmian pszenicy ozimej w latach 2012-2013. Wyniki pokazały, że wczesne siewy zwiększyły biomasę chwastów i zmniejszyły plony. Było to prawdopodobnie spowodowane faktem, że rośliny rosły zbyt szybko jesienią i nie rozwinęły jeszcze wystarczającej odporności na zimowe temperatury, szczególnie w północnych regionach stanu.
Optymalne terminy siewu zidentyfikowano za pomocą symulacji APSIM w trzech środowiskach o kontrastujących wzorcach opadów. Dostępna na rynku, lokalnie przystosowana, wolno dojrzewająca pszenica mieląca została wysiana w różnych terminach, aby zakwitnąć w optymalnym terminie zidentyfikowanym w każdym środowisku. Daty siewu były „wolne” (Forrestat Lake Bolac/Westmere i EGA Eaglehawk w Temora/Junee), „średnie” (Derrimutat Lake Bolac/Westmere i EGA Gregoryat Temora/Junee) i „szybkie” (Lincolnat we wszystkich lokalizacjach i Axe w Condobolin 2011).
Wyższa dawka wysiewu tworzy gęstszy drzewostan i może pomóc poprawić konkurencyjność upraw i potencjał plonów. Należy jednak zrównoważyć to z potrzebą dobrego przetrwania zimy i wilgotności gleby.
